Στα μέσα του 2029 θα γίνει γνωστή η πόλη που θα διαδεχθεί το Μπρισμπέιν της Αυστραλίας (φιλοξενεί τη διοργάνωση του 2032) στην οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2036.
Οι υποψηφιότητες «κλείνουν» στα τέλη Οκτωβρίου και μέχρι στιγμής η ΔΟΕ ανακοίνωσε 7 χώρες (δεν έχουν ξεκαθαρίσει σε αυτές οι πόλεις που θα επιλεχθούν) που ζητούν τη συγκεκριμένη διοργάνωση.
Πρόκειται για την Ουγγαρία, τη Νότια Κορέα, τη Γερμανία, τη Νότια Αφρική, την Τουρκία, το Κατάρ και την Ινδία.
Ναι η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο (πλέον με πληθυσμό που αγγίζει το 1,5 δισεκατομμύριο!) η Ινδία για πρώτη φορά στην ιστορία διεκδικεί τη φιλοξενία του μεγαλύτερου αθλητικού (και όχι μόνο) event σε όλο τον κόσμο.
Σαφέστατα η Ινδία δεν έχει την εμπειρία και την τεχνογνωσία της Γερμανίας (στην οποία μέσω ψηφοφορίας των κατοίκων της, έχει επιλεγεί το Μόναχο ως υποψήφια πόλη) ούτε τα ατελείωτα χρήματα του Κατάρ (το οποίο φιλοδοξεί μετά το Μουντιάλ του 2022 όπου ήταν η πρώτη μουσουλμανική χώρα που το φιλοξένησε, να επαναλάβει το εγχείρημα πλέον με τους Ολυμπιακούς Αγώνες).
Αυτές οι τρεις υποψηφιότητες, αν και είναι ακόμα πολύ νωρίς, δείχνουν να βρίσκονται ένα βήμα πιο μπροστά από Νότια Κορέα, Νότια Αφρική, Ουγγαρία και από τον πιο αδύναμο κρίκο την Τουρκία, που απλά με εντολή του Ταγίπ Ερντογάν διεκδικεί για 6η φορά την ανάληψη της διοργάνωσης και θα το κάνει μέχρι να τα καταφέρει κάποια στιγμή.
Με το Αχμενταμπάντ (μια από τις μεγαλύτερες πόλεις της) στο επίκεντρο της υποψηφιότητάς της, η Ινδία έρχεται αντιμέτωπη με τον ισχυρό ανταγωνισμό χωρών με εμπειρία σε φιλοξενία Ολυμπιακών Αγώνων (Γερμανία, Νότια Κορέα) ή μεγάλων αθλητικών γεγονότων (Κατάρ).
Πού ποντάρει; Στο σύνθημα όραμα μιας ολόκληρης χώρας, το «Rising Together» (Ανεβαίνουμε Μαζί). Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που αποσκοπεί στο να καταστήσει τους αγώνες καταλύτη για την ενίσχυση της αθλητικής συμμετοχής και τη δημιουργία ευκαιριών στην εκπαίδευση και την απασχόληση.
«Για εμάς, το ”Rising Together” δεν είναι απλώς ένα σύνθημα, αλλά μια ισχυρή δέσμευση να ενώσουμε την ενέργεια, τη φιλοδοξία και τη διαφορετικότητα της Ινδίας γύρω από ένα κοινό ολυμπιακό όνειρο», δήλωσε η Πιλαβουλακάντι Θεκεπαραμπίλ Ούσα, παλαίμαχη αθλήτρια του στίβου της χώρας και νυν αθλητική παράγοντας και βουλευτής.
Με τη στήριξη του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι, οι φιλοδοξίες της χώρας υπερβαίνουν τη διοργάνωση μιας μεγάλης αθλητικής εκδήλωσης, εντασσόμενες σε ένα ευρύτερο όραμα κοινωνικής ανάπτυξης.
«Η φιλοξενία των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων θα ενέπνεε εκατομμύρια νέους Ινδούς να ασχοληθούν με τον αθλητισμό» τόνισε ο υπουργός Αθλητισμού της χώρας Μανσούχ Μανταβίγια.
Σύμφωνα με τη μεγάλη ινδική εφημερίδα «The Times of India» το όραμα αυτό αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά στο Αχμενταμπάντ, όπου το αθλητικό συγκρότημα «Sardar Vallabhbhai Patel Sports Enclave» – με εκτιμώμενο κόστος 5.050 crore ρουπίες (465 εκατομμύρια ευρώ) – σχεδιάζεται γύρω από το Στάδιο «Narendra Modi», αποτελώντας τον πυρήνα του αθλητικού μετασχηματισμού της πόλης.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, το συγκρότημα θα περιλαμβάνει κέντρο υγρού στίβου χωρητικότητας 12.000 θέσεων, κέντρο αντισφαίρισης 18.000 θέσεων και διάφορες κλειστές αθλητικές εγκαταστάσεις, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδίου που καλύπτει 22 αγωνιστικούς χώρους στο Αχμενταμπάντ και τη γειτονική Γκαντιναγκάρ ενόψει των Αγώνων της Κοινοπολιτείας του 2030 που θα φιλοξενήσει η Ινδία και θα είναι – εφόσον έχει πάρει τη διοργάνωση – το μεγαλύτερο τεστ ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων.
Η ινδική εφημερίδα ανέφερε ότι το αθλητικό συγκρότημα Naranpura λειτουργεί ήδη ενώ στο Karai βρίσκονται υπό κατασκευή ένα στάδιο στίβου χωρητικότητας 50.000 θέσεων και ένα σκοπευτήριο. Οι αρχές του Γκουτζαράτ στοχεύουν στην ολοκλήρωση των κύριων εγκαταστάσεων έως τα τέλη του 2029.
Με επίκεντρο το Αχμενταμπάντ και όραμα την κοινωνική ανάπτυξη, η Ινδία διεκδικεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2036 απέναντι σε έξι ανταγωνιστές
Leave a Reply