Υψηλό κίνδυνο εξαφάνισης μέσα στις επόμενες πέντε δεκαετίες αντιμετωπίζουν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι σε ολόκληρο τον κόσμο, κυρίως εξαιτίας της αύξησης της θερμοκρασίας των ωκεανών και των θαλάσσιων καυσώνων, σύμφωνα με νέα παγκόσμια αξιολόγηση που δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη.
Η αξιολόγηση της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), η οποία παρουσιάστηκε στο περιθώριο διάσκεψης του ΟΗΕ για τη βιοποικιλότητα στην Αλβανία, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το 96% των οικοσυστημάτων κοραλλιογενών υφάλων σε ρηχά νερά βρίσκεται ήδη σε κρίσιμο επίπεδο απειλής, με τον κίνδυνο να εξαφανιστούν έως το 2075.
Μεταξύ των σημαντικότερων συστημάτων υφάλων που χαρακτηρίζονται πλέον ως κρίσιμα απειλούμενα, δηλαδή στην υψηλότερη κατηγορία κινδύνου, περιλαμβάνονται ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος της Αυστραλίας, το Τρίγωνο των Κοραλλιών στον δυτικό Ειρηνικό και τη Νοτιοανατολική Ασία, το Μεσοαμερικανικό Σύστημα Κοραλλιογενών Υφάλων και οι ύφαλοι της Ερυθράς Θάλασσας.
Ο Mishal Gudka, επιστημονικός επικεφαλής της παγκόσμιας αξιολόγησης των οικοσυστημάτων κοραλλιογενών υφάλων της Κόκκινης Λίστας της IUCN, προειδοποίησε ότι «ο κίνδυνος κατάρρευσης των κοραλλιογενών υφάλων αυξάνεται, αλλά αυτό πρέπει να αποτελέσει καμπανάκι αφύπνισης και όχι λόγο απελπισίας».
«Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι έχουν αποδείξει ότι διαθέτουν αξιοσημείωτη ικανότητα ανάκαμψης μετά από καταστροφικά επεισόδια λεύκανσης», πρόσθεσε. «Στο μέλλον μπορεί να επιβιώσουν ορισμένες περιοχές με ανθεκτικούς κοραλλιογενείς υφάλους. Γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να τους δώσουμε τις καλύτερες δυνατές προοπτικές επιβίωσης».
Γιατί είναι κρίσιμοι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι
Η νέα έκθεση προστίθεται σε μια σειρά ανησυχητικών ευρημάτων για τα οικοσυστήματα των κοραλλιογενών υφάλων, τα οποία αποτελούν σημαντική πηγή αλιευμάτων και τουριστικών εσόδων, ενώ παράλληλα προστατεύουν τις ακτές από τη διάβρωση και τις καταιγίδες.
Συχνά χαρακτηρίζονται ως τα «τροπικά δάση της θάλασσας», λόγω της εξαιρετικά πλούσιας βιοποικιλότητάς τους. Υποστηρίζουν περίπου το ένα τέταρτο των θαλάσσιων ειδών και διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαβίωση παράκτιων κοινοτήτων και στη λειτουργία επιχειρήσεων που εξαρτώνται από αυτούς.
Όταν ένας κοραλλιογενής ύφαλος καταρρέει, τα σκληρά κοράλλια εξαφανίζονται και το οικοσύστημα μπορεί να κυριαρχηθεί από φύκη, υπολείμματα κοραλλιών και σπόγγους. Έτσι, χάνει μεγάλο μέρος της βιοποικιλότητάς του, η οποία εκτείνεται από μικροσκοπικά ασπόνδυλα έως μεγάλα ψάρια, όπως οι ροφοί.
Η Γενική Διευθύντρια της IUCN, Grethel Aguilar, υπογράμμισε ότι «οι κοραλλιογενείς ύφαλοι αποτελούν έναν από τους σαφέστερους δείκτες της υγείας των ωκεανών».
Η αξιολόγηση καλύπτει 127 τροπικές και υποτροπικές οικοπεριφέρειες, με συνολική έκταση κοραλλιογενών υφάλων 188.362 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, η κλιματική αλλαγή αποτελεί «τη σταθερότερη και σημαντικότερη απειλή που οδηγεί στην υποβάθμιση των κοραλλιογενών υφάλων παγκοσμίως».
Η λεύκανση των κοραλλιών και η άνοδος της θερμοκρασίας
Τα νέα ευρήματα έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενες έρευνες που καταγράφουν την επιδείνωση της κατάστασης. Μελέτη της IUCN, η οποία δημοσιεύθηκε πριν από μία εβδομάδα στο επιστημονικό περιοδικό Nature, έδειξε ότι σχεδόν το 44% των ειδών κοραλλιών που σχηματίζουν υφάλους αντιμετωπίζει αυξημένο κίνδυνο εξαφάνισης, κυρίως λόγω της κλιματικής αλλαγής.
Παράλληλα, έρευνα που δημοσιεύθηκε πριν από έναν χρόνο έδειξε ότι το φαινόμενο της λεύκανσης των κοραλλιών είχε επεκταθεί στο 84% των υφάλων παγκοσμίως, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη έκταση που έχει παρατηρηθεί ποτέ.
Το 2024 ήταν το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί, με τους ωκεανούς να απορροφούν μεγάλο μέρος της επιπλέον θερμότητας. Η μέση ετήσια θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας σε περιοχές μακριά από τους πόλους έφτασε στο ιστορικό υψηλό των 20,87 βαθμών Κελσίου.
Τα μέτρα για την προστασία των υφάλων
Πέρα από την ανάγκη περιορισμού των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η μείωση της ρύπανσης, η αντιμετώπιση της υπεραλίευσης και ο περιορισμός της ανεξέλεγκτης ανάπτυξης στις παράκτιες περιοχές μπορούν να συμβάλουν στην προστασία των κοραλλιογενών υφάλων.
Τέλος, η Grethel Aguilar τόνισε ότι «γνωρίζουμε τι χρειάζεται: φιλόδοξη μείωση των εκπομπών, ενίσχυση των προσπαθειών προστασίας και αποκατάστασης, καθώς και σταθερές επενδύσεις σε ανθεκτικά παράκτια οικοσυστήματα και στις κοινότητες που εξαρτώνται από αυτά».
Με πληροφορίες από AP
Υψηλό κίνδυνο εξαφάνισης μέσα στις επόμενες πέντε δεκαετίες αντιμετωπίζουν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι σε ολόκληρο τον κόσμο, κυρίως εξαιτίας της αύξησης της θερμοκρασίας των ωκεανών και των θαλάσσιων καυσώνων, σύμφωνα με νέα παγκόσμια αξιολόγηση που δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη. Η αξιολόγηση της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), η οποία παρουσιάστηκε στο περιθώριο διάσκεψης του
Leave a Reply